30-08-04

Een kleine auto

Vandaag heb ik eens zitten rekenen. Als ik blijf bijkomen zoals ik de voorbije twee weken aan gewicht heb bijgewonnen, dan ziet het er infrastructureel thuis niet al te best uit.
 
Ik ben nu zo'n twee weken oud en weeg nu 500 gram meer dan bij mijn geboorte. Een halve kilo dus op een halve maand. Dat betekent dus een kilo per maand.
 
Als ik één kaarsje uitblaas, weeg ik volgens mijn prognoses zo'n 15 kilo.
Een jaar later 27, in 2006 39 kilo, en ga zo maar door.
 
Als het zo doorgaat komen de programmamakers van Telefacts mij filmen als ik twaalf ben. Tegen die tijd weeg ik 147 kilo.
 
En dan wil ik nog niet denken aan mijn studentenjaren die ik zal moeten doorbrengen met 220 kilo op de teller.
 
Tegen dat in 83 ben heb ik de kaap van de 1000 kilo genomen... een kleine auto dus.
 
Papa en mama hebben ondertussen de IKEA-gids geplunderd en hebben alvast een aannemer onder de arm genomen voor bredere deuren, een betonnen trap en een dubbel bed van gewapend beton.
 
Je zou het me niet aangeven op foto en misschien overdrijf ik wel een klein beetje, maar cijfers liegen niet, toch?
 
Rune

21:00 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-08-04

Fotootjes kijken?

Ik heb enkele minuutjes geleden een tiental foto's op mijn weblog gezet. Je kunt ze bekijken via de link 'Runekes fotoalbum'.

groetjes
 
Rune

19:06 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-08-04

Gustav Viegeland

Ik heb al verschillende vragen gekregen over het beeld op de voorkant van mijn geboortekaartje. 

"Is het naar het model van je papa en je mama gemaakt? Zoja, hoe komt het dat je papa dan zo weinig haar heeft?" (nog minder dan nu, bedoelen ze dan ;-)
"Dat beeld staat in Frankrijk, hé? Ik heb het een keer zien staan op een plein tijdens een vakantie in de Loire-streek..."

Het komt niet uit Frankrijk, wel uit Noorwegen. Papa en mama hebben de foto gemaakt in Oslo tijdens hun reis naar de Noordkaap. Het beeld staat in het Viegeland-park, een uitgestrekt park vol schitterende kunst, allemaal van dezelfde artiest.
Gustav Viegeland heeft het volledige park mogen ontwerpen en voorzien van beelden. Hij heeft er zo'n 32 jaar aan gewerkt, en het resultaat mag dan ook gezien worden. Centraal in zijn beeldhouwkunst staan de verschillende levenscycli, van geboorte tot de dood, van generatie tot generatie.

Dominant in het park vind je een enorme monoliet met daarrond 121 beelden die elk een fase in het leven uitbeelden. Het leuke aan deze beeldengroep is dat de beelden zeer toegankelijk zijn, letterlijk dan. Kinderen kruipen erop, koppeltjes poseren ernaast, eronder of ertussen.

Eén van die beelden staat op mijn geboortekaartje. Papa en mama waren onmiddellijk betoverd door het beeld toen ze het de eerste keer zagen en dachten waarschijnlijk toen ze er een foto van namen: dit komt ooit nog van pas.

Bij de hyperlinks heb ik een link geplaatst naar een fotoalbum met nog meer werk van Gustav Viegeland.

Voor de rest loopt alles prima. De vroedvrouw is vandaag nog eens langsgeweest en heeft gezien dat ik een serieuze eetlust kan hebben: 110 ml in plaats van 70. Dat belooft voor later.

Chiaokes

Rune




20:10 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-08-04

Willem Vermandere

Papa en mama wisten al maanden geleden dat ik in mijn puberteit stoppels zou krijgen in plaats van borsten en hadden de naam Rune al lang in hun achterhoofd. De naam 'Rune' hebben ze van het liedje 'Runeke' van Willem Vermandere, een liedje waarin hij de geboorte van zijn kleinkind bezingt.

Twee weken voor ik geboren werd, was ik met papa en mama in Nieuwpoort, samen met een aantal mensen van het oud-leerlingenbestuur van het Sint-Jan Berchmanscollege van Westmalle. Op de dijk zagen we een affiche uithangen van een vredesconcert in de hoofdkerk van Nieuwpoort met... Willem Vermandere.

Wij zijn er met ons drietjes naartoe gegaan in de hoop dat hij ook mijn lijflied zou spelen. Dat was jammer genoeg niet het geval. Toch heb ik nog een mooie, blijvende herinnering aan dit optreden. Papa en mama zijn tijdens de pauze in gesprek geraakt met Willem Vermandere en hebben hem gevraagd of hij een persoonlijke boodschap voor mij wilde neerschrijven. Op de achterkant van een van mijn echo's kribbelde hij de volgende verwelkoming: "Dag Runeke, welkom in de wijde wereld. Ons Runeke indachtig. Willem Vermandere". 

Ik heb ondertussen ook al heel wat vragen gehad over de beelden op de voorkant van mijn geboortekaartje. Hier vertel ik je morgen meer over.

Rune

Runeke is geboren,
zo'n heel klein snotterke,
een rostekopk'een deugnietje,
een klein patotterke,
met vingertjes en teentjes
van een kabouterke,
kijkt het ne keer zuigen,
zo'n gulzig smouterke.

Dat moet nog vele groeien,
ons klein pernukkeltje,
ons ongetemde vikingske,
zo'n schamel sukkeltje,
't zit al vol schurkenstreken,
een echt klein greiterke,
een tiraniek apostelke,
een nachtelijk bleiterke.

Dat wordt ons kleine prinske,
ons japans keizerke,
ons indianen-opperhoofd,
ons onderwijzerke,
bolleke, boontje baaske,
ons zottepetotje,
ons zieltje en ons lijveke,
onzen Boeddha, ons Godje.

Een liedj'en een refreintje
voor ons klein hummelke,
ons onooglijk schepseltje,
ons piepklein pummelke,
en als het nie wil slapen,
dat pierlowietje,
dan zal grootvader zingen,
Runekes liedje.

20:41 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-08-04

I love it... when a plan comes together

Ik ben nu ongeveer twee dagen thuis. De eerste nacht heb ik papa en mama enkele slapeloze uren bezorgd. Vannacht was het al veel beter. Ik ben ondertussen bekomen van mijn jetlag.
 
Maar dat is niet het belangrijkste wat ik te zeggen heb vandaag.
 
Vlak voor mijn pap heb ik vanmiddag voor de eerste keer meegekeken naar The A-Team. Jongens, schitterend gewoon. Mijn ogen glinsterden toen ik voor het eerst een jeep overkop zag gaan. Mijn pap smaakte nadien des te beter.
 
Papa is alle afleveringen aan het opnemen voor mij en al mijn speelkameraadjes. Dat beloven nog fijne uren te worden.
 
Rune

16:24 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-08-04

Honey... I'm hoooome

Ja, het kan snel gaan. De ene dag zeg ik vaarwel tegen mijn vrienden prematuurtjes en verhuis ik naar de kamer van mama. De volgende dag (vrijdag 20 augustus) ben ik weer op schok. Deze keer naar mijn echte thuis. 't Is te hopen, want zo'n nomadisch bestaan kruipt wel in je kleren.
 
Moeke en vake zijn mee komen verhuizen. Twee auto's vol met bloemen, cadeautjes, kaartjes, een cd-speler, barkrukjes, een stapel vuile was, en ga zo maar door.
 
Papa had het hele huis een beurt gegeven. Daar was na onze invasie echter niet veel meer van te zien. Als je ziet wat er al niet nodig is om mij een nieuwe pamper te geven ;-)  Ik denk dat papa en mama reikhalzend uitkijken naar de nieuwe IKEA-catalogus, om een paar rekjes bij te kopen.
 
Ik blijf ondertussen flink door eten, want ik heb gezien dat er een aantal heel leuke broekjes en hemdjes in mijn garderobe zitten. Een fijne collectie die me nu jammer genoeg nog te ruim zit.
 
Groetjes
 
Rune 

21:42 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-08-04

Bij mama in de kamer

Sinds vanochtend lig ik bij mama in de kamer. Het heeft wel wat lobby-werk van mama gevraagd, maar eindelijk zijn we samen.
 
Er waren trouwens geen redenen meer om me op de prematuur-afdeling te houden: ik eet goed, zonder morsen (een eigenschap die ik van mijn papa geërfd zou hebben) en ben dan ook al bijna terug op mijn geboortegewicht.
 
In de kamer liggen, heeft ook andere voordelen. Als er bezoek komt, moeten papa en mama niet langer halsbrekende toeren uithalen om de kijklustigen een zo goed mogelijk beeld van me te laten krijgen, zonder dat de bubbels-service in de kamer eronder moet lijden.
 
Als de kinderarts het toelaat, zou het zelfs kunnen dat ik morgen opnieuw verhuis... naar mijn echte thuis.
 
Rune
 
 


23:55 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-04

Runekes eerste bericht

Hallo daar
 
Zo'n zes uur geleden schreeuwde ik me voor het eerst de wijde wereld in. Papa Tom en mama Els waren nog niet echt helemaal voorbereid op mijn komst, maar ze waren wel ongelofelijk blij om me na al die maanden vol zwart/wit-echo's een keer live te mogen meemaken.
 
Voor de fans:
- Ik weeg 2.770 grammen.
- Ik meet zo'n slordige 46 centimeter.
- Ik ben geboren om 18.34 uur op moederdag (of wat had je anders gedacht?).
- Ik heet Rune (niet zoals die voetballer, wel zoals in die oude Skandinavische cultuur).
 
Zoals Willem Vermandere al schreef in 'Runeke' moet ik 'nog vele groeien'. Daarom lig ik voorlopig te saunabaden in een couveuse. Geen paniek: ik stel het prima, net als papa en mama trouwens.
 
Ik heb aan mijn papa gevraagd om alle berichtjes in het gastenboek te raadplegen, zo hoor ik het meteen als je me iets gestuurd hebt.

 
Groetjes

 
Rune


17:26 Gepost door Rune | Permalink | Commentaren (54) |  Facebook |